مسئله کنکور در هر خانواده بازخورد و واکنش‌های مختلفی را در پی دارد. برخی از والدین احساس می‌کنند که فرزندشان بزرگ شده و نیازی به همکاری و مشورت ندارد، بنابراین به عهده خود دانش‌آموزان می‌گذارند و برعکس تعدادی از والدین حساسیت بیش از حد به این موضوع نشان می‌دهند به طوری که دانش‌آموزان دچار اضطراب و تشویش می‌شوند و نمی‌توانند خودشان تصمیم بگیرند و تصمیم‌گیری خانواده بر آنها غالب خواهد شد.

بنابراین بهترین نوع برخورد به‌گونه‌ایست که از تجربیات و نظرات خود دانش‌آموز را آگاه کنید و تبعات تصمیم وی را تذکر دهید اما تصمیم‌گیری اصلی را بر عهده خودشان بگذارید تا با توجه به علایق و استعدادشان مسیر زندگیشان را انتخاب کنند.

اگر می‌خواهیددانش‌آموزتان موفق باشد نه تنها در سال کنکور بلکه در کل سال‌های دبیرستان باید بستری مناسب جهت مطالعه و آموزش فرزندتان فراهم آورید.

رفتار والدین باید از منطق تبعیت کند، به این صورت نباشد که حساسیت بیش از دانش‌آموزان نشان دهید به طوری که نقش خود را جا‌به‌جا کنند و به صورتی هم نباشد که انگیزه برای تلاش را با بی‌تفاوتی کاهش دهید.

شما باید به نقاط مثبت دانش‌آموزتان تاکید کنید ونقاط ضعفشان را در قالبی که به کاهش اعتماد به نفسشان منجر نشود بررسی و رفع کنید.

نظارت شدید و مداوم شما باعث کاهش اعتماد به نفس دانش‌آموز و در نهایت افت تحصیلی او خواهد شد.دانش‌آموزان را با جوائز مالی بزرگ تشویق به خواندن و قبولی در دانشگاه نکنید، اجازه دهید بدانند که برای صلاح و آینده خودشان درس می‌خوانند و این رابطه را تبدیل به مبادله نکنید.

با امکانات و شرایطی که برایشان فراهم کرده‌اید منت نگذارید و دانش‌آموزتان را تضعیف روحیه نکنید و شکست‌های گذشتشان را یاد‌آوری نکنید.

همواره امید دهید که این بار قطعا پیروز خواهند شد و در بال و پر دادن به اهدافشان کمکشان کنید.سعی کنید حتی الامکان از مهمانی‌ برگزار کردن در خانه بپرهیزید، صدای تلویزیون و موسیقی به راحتی می‌توانند تمرکز دانش‌آموز را به هم بزند.

هیچگاه دانش‌آموزتان را با دیگران مقایسه نکنید، هر فردی توانایی‌ها و ویژگی‌های مختص به خودش را دارد و بزرگنمایی توانایی‌های دیگران می‌تواند روحیه دانش‌آموزتان را تضعیف کند.

تلاش‌های دانش‌آموزتان را نادیده نگیرید. به ازای تلاش‌های او از آنها تشکر کنید، اگر در جایی کوتاهی کردند به آنها فرصت جبران دهید و در راستای تلاش دوباره به آنها انگیزه دهید، اجازه ندهید احساس یاس و ناامیدی کنند بلکه با واقع‌بینی او را در برنامه‌ریزی برای رفع نقاط ضعفش یاری کنید تا با انرژی بیشتری به کار خود ادامه دهد.

به تغذیه و سلامت جسمی دانش‌آموزتان اهمیت دهید.

تغذیه و فکر سالم و خواب درست از مهمترین عواملی است که بدن را سالم نگه میدارد. بدن سالم بازده بالایی دارد بنابراین در برنامه غذایی دانش‌آموزتان ویتامین و پروتئین و فیبر و ... را قرار دهید تا از نظر جسمانی تقویت شوند.

استقبال از دانش‌آموزتان با یک خسته نباشید گرم و دلنشین و جمله‌های پرانرژی و در نظر گرفتن تلاش چند ساله فرزندتان می‌تواند خستگی این فشار و سختی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. اینکه بداند برای شب بیداری‌هایش ارزش قائل هستید و از نظر فکری و عقلی ایشان را پخته و باتجربه می‌دانید می‌توانید آنها را در مسیرشان ثابت قدم کند.